سابقه تدریس زبان فارسی در کشور گرجستان

سابقه تدریس زبان فارسی در کشور گرجستان (بهصورت علمی و دانشگاهی) به سال ۱۹۱۸ میلادی بر می گردد که کرسی زبان فارسی در دانشگاه دولتی تفلیس (ایوان جاواخیشویلی) تشکیل و تا به امروز به کار خود ادامه داده است.
به گزارش مرکز فرهنگی قفقاز، جمهوری گرجستان دومین جمهوری قفقاز جنوبی از نظر مساحت و جمعیت (بعد از آذربایجان) به شمار می رود. این جمهوری در مرکز و غرب منطقه قفقاز، محل ارتباط و تلاقی غرب و شرق، اروپا و خاورمیانه است که از شمال با روسیه، از شرق با جمهوری آذربایجان، از جنوب با ارمنستان و از جنوب غربی با ترکیه هم مرز است و در همسایگی شمال غربی ایران قرار دارد.
جمعیت اصلی گرجستان را به ترتیب گرجی ها، ارمنی ها، روس ها، آذربایجانی ها و دیگر اقوام ساکن تشکیل می دهند که در این ترکیب توجه به وضعیت یهودیان و کردها که تغییراتی را به وجود آورده اند، قابل توجه است. لازم به ذکر است کردهای گرجستان که از نژاد ایرانی و دارای هویت و فرهنگ خاص خود هستند، تقریباً ۶/. درصد جمعیت گرجستان را به خود اختصاص داده اند. بیشتر این کردها ایزدی هایی هستند که به گفته فرزندانشان از فشار مذهبی دولت عثمانی به این سرزمین گریخته اند. این افراد از نظر سیاسی خنثی هستند و همین امر موجب شده نسبت به سایر گروه ها تحرک کمتری داشته باشند.

زبان فارسی در گرجستان

گسترش ارتباط ایران و گرجستان از دورانی است که ایرانیان آن را “ورژان” می خواندند. ورژان یعنی سرزمین گرگ یا گرگان و هنوز در برخی لهجه های ایرانی مانند لهجۀ طبری، گرگ را ورگ می خوانند. این نامگذاری توسط ایرانیان با باور گرجیان به گرگ که آن را مظهر و نماد ملی خود می دانند همخوانی دارد.
شاهنامه فردوسی در قرن دوازده به گرجی ترجمه شد. همچنین وجود نسخه های خطی فارسی و اسناد دیوانی به زبان فارسی، مربوط به فرمان¬ پادشاهان ایران خطاب به حکام محلی گرجستان بر وجود این ارتباط صحه می گذارد. امروزه بخش عمده ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی، به زبان گرجی ترجمه شده که نشان از گسترۀ زبان فارسی و ادب و فرهنگ ایران اسلامی دارد...

باقیه پست در ادامه مطلب

مراسم انگور چینی در گرجستان یا "رت ولی"...